Przystanek Woodstock :: Punks

Leser

haha ja juz na ten temat sie nie wypowiadam bo nei chce zasmiecać a kazdy ma swoje zdanie moze i złe ale ma:D

Dezaprobator · Administrator Wiek: 26 Posty: 1124 Skąd: Sosnowiec

Jeżeli masz coś do powiedzenia poważnego to proszę bardzo. Po to tutaj ten temat jest. Jeżeli nic poważnego nie chcesz powiedzieć to lepiej nie :) Ja chętnie posłucham kogoś kto mi dobrze wytłumaczy ideologię punkową.

Simon · Na pewno offtopuje Posty: 719 Skąd: Brighton

JackDaniels

punk_rock

i właśnie tu się zaczyna punk, bo nawet jeśli krzyczysz jebać system, musisz mieć świadomość o jakim systemie mówisz (tak jak już kolega wyżej to zauważył)

nie sztuką jest podporządkować się i popaść w rutynę, sztuką jest walczyć z samym sobą, by żyć jak my chcemy a nie jak nam nakazują, żeby znaleźć czas na spotkania, żeby móc mówić o wszystkim i o niczym, żeby być sobą, a nie mówić "jestem punkiem" i zachowywać się według schematów, które nam wpoili, bo jak chcę być punkiem to muszę mieć kraciaki, pić wina, chodzić na koncerty i robić jeszcze kilka rzeczy, bo jak się inaczej ubierzesz to co punkiem już nie będziesz?
ktoś kto mówi że jest punkiem, i się tym hmm, chwali czy coś takiego dla mnie już odpada, może każdy jest punkiem a może nikt,

dla mnie punk to bycie sobą, ale bez jakichkolwiek ograniczeń stawianych przez innych, sam masz wiedzieć co chcesz, inni mogą Ci tylko podpowiedzieć, ale nie narzucać.

i może to jest definicja punk'a ...

Dezaprobator · Administrator Wiek: 26 Posty: 1124 Skąd: Sosnowiec

No to decydowanie jestem punkiem wg. tej definicji :)

JackDaniels

kolega punk_rock dopelnil moja wypowiedz nad jako taka definicja mozna toczyc spory bo jak to bywa w zyciu jeden bedzie "lepszy" od drugiego:)
do twojej "Definicji" dodalbym wyroznianie sie w tlumie nie media mowia prawde lecz ja:)) apropo kraciakow badz spodni w pasy.. nawet w lumpeksach juz jest je ciezko dostac a farby drogie w cholere

Dezaprobator · Administrator Wiek: 26 Posty: 1124 Skąd: Sosnowiec

Koleżanka Punk_rock tudzież zwana Jagodą i Królątkiem Lansu.
Wydaje mi się, że samo robienie czego się chce i nie poddawanie się wpływom to za mało aby kogoś określić punkiem. Jest wiele osób idących pod prąd ale nigdy bym nie zaryzykował ich nazwać punkami.

JackDaniels

nie wiedzialem ze to Pani wiec Honor zwracam.

harry

Dezaprobator · Administrator Wiek: 26 Posty: 1124 Skąd: Sosnowiec

Zielonykrzaczek · Forumowy prawiczek Wiek: 17 Posty: 16 Skąd: Stolica

Gdybyśmy chcieli być konsekwentni (albo raczej po prostu upierdliwi) to mogli byśmy powiedzieć, ze skoro punk ma traktować o nieszablonowości jako o jednym ze swoich założeń, to jest beznadziejnie sprzeczny wewnętrznie. (taki sylogizm -> Punk jest jakąś postawą, punk jest przeciwny gotowym postawom, Ergo: punk jest przeciwny samemu sobie)

Na nasze szczęście upierdliwość nie jest nam bliska (bo nie jest, prawda? :-)

) i możemy sobie z takim literalnym (i dodatkowo błędnym) traktowaniem punka dać spokój, co najwyżej wrócić do tego gdy znajdzie się ktoś kto mimo wszystko twierdzić będzie, że powyższa myśl jest prawdziwa...

punk_rock napisała wcześniej bardzo fajnego posta, z którym generalnie się zgadzam. Tyle, że sam punk, to ciągle jest pewna subkultura wraz ze swoją ideologią, estetyką, muzyką itd. i o tym tak łatwo nie zapominajmy. Nie każdy nonkonformista jest punkiem, ale każdy, kto opiera się wpływom mas, spełnia pewien ideał bliski punkowi. Podobnie nie każdy kto ceni wolność jest punem, ale wszyscy tacy ludzie są sobie pod tym względem bliscy. Podobnie ma się rzecz z resztą "punkowych" ideałów.

Cała estetyka punkowa jest nie mniej nie więcej, a jedynie estetyką - albo się podoba, albo nie, piękno nie musi tłumaczyć swych racji. W stosunku do światopoglądu jest drugorzędna, ale dla samej subkultury jest równoważnym elementem (równoważnym, bo subkultura nie wnosi sama przez się znaczenia moralnego, co czyni natomiast światopogląd.) Żeby nie wdawać się w cięższe filozoficzne dyskusje (wszak nie wszyscy za nimi przepadają :mrgreen:

) można to wytłumaczyć w ten sposób, że subkultura to tylko pojecie, które coś oznacza, taki zbiór cech charakteryzujących jakichś ludzi. Natomiast nasz światopogląd wiąże się z naszą moralnością, która jawi się nam jako nadrzędna. I o ile nie postrzegamy piękna w kategoriach moralnych (ponownie temat na osobny wątek :mrgreen:

) to estetyka w ogólnym rozrachunku pozostaje drugorzędna. Ot, o gustach się nie dyskutuje.

Kim więc będzie punk? Punk to jeden z tych, którzy cenią wolność, pogardzają "politykowaniem", nie pozwalają szarej masie przeglądać się w sobie jak w kolejnym, identycznym odbiciu - ale czasami też sami popadają w schemat "punkowej negacji" i pułapki nihilizmu. Poza tym punki noszą swoje skóry, słuchają najpiękniejszej muzyki świata, i leją w siebie siarkę. Czy wszyscy? Oczywiście, że nie, ale tu widzimy jedna z najdonioślejszych prawd o człowieku - ludzie nie sumują się w masy, człowieka nie da się sprowadzić do zbioru "cech". Tam gdzie stoi tysiąc ludzi nigdy nie możemy nie zakłamując rzeczywistości dostrzegać "organizmu" o tysiącu komórek, ale zawsze tysiąc indywidualności. A indywidualności z zasady niejako nie spełniają schematów.

To co w punku prawdziwie fascynujące to właśnie jego ideały. Ale by one mogły zaistnieć w naszym życiu musimy porzucić martwe ideologie, punk "gotowca", na rzecz realnej wolności - nie tej politycznej, oficjalnej, ale wolności jednostkowej, której ani nikt ci nie daruje, ani nie odbierze. Oto do czego dąży punk, podobnie jak każda koncepcja ucząca nas samodzielnego myślenia. Jest on raczej środkiem, niż celem.

Nie przypadkiem takie ujęcie problemu jest diametralnie różne od zastanawiania się nad tym, ile ćwieków w skórze czyni cie punkiem, a ile metalem, i ile siarki trzeba wydoić i ile płyt "Dezertera" znać na pamięć itp. Podobnie można by pisać również o wielu innych postawach. Ale one wszystkie różnią się tylko kosmetycznie tak długo, jak długo my sami pozostajemy bierni, jak długo szukamy wzorca zamiast szukać prawdy. A punk to przecież właśnie porzucenie ideologii na rzecz idei, doktryny na rzecz myślenia. Odejście od egzystencji, a pierwszy krok ku życiu. Nie "punk-subkultura", lecz punkowe idee.

Subkultura prezentuje samą siebie jako absolutną i wyraźnie lepszą, właśnie dlatego, że stara się być ideologią. Tam gdzie nie posługujemy się szablonami - a więc właśnie ideologiami - możemy dostrzec, że dróg jest wiele, choć cel jeden. Tego nie da nam żaden komplet zachowań czy schematów, a jedynie szukanie prawdy.

Co ciekawe pod definicją podana przez punk_rock podpisali by się nie tylko punkowie, ale i wielu umiarkowanych prawicowców, liberalnych chrześcijan itd. To daje do myślenia - i dlatego swoją opinie w tej kwestii zachowam dla siebie :mrgreen: